پانکراس چرب حاصل عادات و شیوه ی زندگی است

محققان سالها است که از افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 به واسطه‌ی چاقی یا اضافه وزن آگاهی دارند.  آنها همچنین می دانند که تجمع مقادیر زیادی چربی در پانکراس که به نام  intrapancreatic fat معروف است، با کاهش عملکرد سلولهای بتا در ارتباط است. حال یک مطالعه‌ی جدید بر روی دو قلوها نشان داده است که عادات زندگی، نه ژنتیک، عامل اصلی تاثیر گذار بر میزان تجمع چربی در پانکراس است که می‌تواند بر خطر ابتلا فرد به دیابت تأثیر گذارد. سایر تحقیقات نشان داده اند که کاهش وزن می‌تواند به کاهش چربی موجود در پانکراس کمک کند.

نویسنده‌ی ارشد این مقاله، دکتر Jermendy از دانشگاه Semmelweis در بوداپست می‌گوید: مطالعه‌ی ما نشان داد که بمنظور کاهش تجمع چربی در پانکراس، باید افراد را به تغییر شیوه‌ی زندگی تشویق نمود. یافته‌های این تحقیق در کنگره‌ی جهانی مقاومت به انسولین، دیابت و بیماریهای قلبی عروقی در بوداپست ارائه گردید.

محققان از 77 جفت دو قلو که 47 جفت از آنها دوقلوهای همسان بودند و بطور متوسط در اواسط دهه‌ی 50 زندگی خود بودند، ثبت نام کردند.

 مطالعه‌ی دوقلوهای همسان و غیر همسان به محققان اجازه می‌دهد که با اطمینان بیشتری اثرات محیطی و ژنتیکی را در تجمع  چربی در پانکراس، از هم تفکیک نمایند. همه‌ی دوقلو‌های شرکت کننده در این تحقیق سالم بوده و به دیابت مبتلا نبودند. میزان چربی انباشته شده در پانکراس این افراد، توسط سی‌تی اسکن با کنتراست، بررسی گردید. دکتر Jermendy گفت: هر چه دانسیته‌ی تصاویر بیشتر باشد، چربی بیشتری در پانکراس انباشته شده است، محققان همچنین میزان قندخون ناشتا، هموگلوبین A1c، کلسترول(LDL , HDL) و تری‌گلیسیرید این افراد را اندازه‌گیری کردند.

آنها دریافتند که عوامل زیست محیطی (مانند اضافه وزن)، 59 درصد و ژنتیک تنها 41 درصد در تجمع چربی در پانکراس نقش دارند. دکتر Jermendy می‌گوید: تأثیرات ژنتیک بر انباشته شدن چربی در پانکراس در حد متوسط است.

پرفسور Dagdelen متخصص غدد و استاد دیابت از دانشگاه Hacettepe در ترکیه می‌گوید: این تحقیق اطلاعات ارزشمندی را ارائه می‌دهد، درحالیکه ما تمایل داریم ژنتیک را مقصر جلوه دهیم  اما عوامل زیست محیطی نقش پررنگ‌تری را بازی می‌کنند، مطالعه‌ی دوقلوها همیشه ارزشمند است زیرا به ما کمک می‌کند تا تأثیر عوامل زیست محیطی را از عوامل ژنتیکی  مجزا کنیم.

در سال 2015 یک گروه از محققان بریتانیایی نشان دادند که کاهش چربی موجود در پانکراس می‌تواند ترشح انسولین را به حالت طبیعی باز گرداند، درآن مطالعه 18 فرد مبتلا به دیابت و 9 فرد غیر دیابتی شرکت داشتند، که تحت عمل جراحی لاغری قرار گرفتند،  کاهش وزن پس از جراحی موجب کاهش ذخیره‌ی چربی تنها در پانکراس افراد دیابتی گردید.

 محققان نتیجه‌گیری نمودند که کاهش چربی پانکراس با ابتلا به دیابت نه با کاهش چربی کل بدن ارتباط دارد. در این مطالعه عملکرد انسولین در افرادیکه یک گرم از چربی انباشته شده در پانکراس  خود را از دست داده بودند، به حالت طبیعی بازگشت.

محققان می‌گویند: برای کاهش این میزان چربی فرد باید  15 درصد از وزن خود را کاهش دهد.

 منبع:

www.endocrineweb.com/news/metabolic-syndrome/56111-pancreatic-fat-lifestyle-habits-count-more-genetics